قصيدة الجلاء (بأبي وروحي)

بأبي وروحي الناعمات الغيداבאבי ורוחי אלנאעמאת אלע׳ידאالباسمات عن اليتيم نضيداאלבאסמאת ען אליתים נצ׳ידאالراويات من السلاف محاجراًאלראויאת מן אלסלאף מחאג׳ראالناهلات سوالفاً وخدوداאלנאהלאת סואלפא וח׳דודאأقبلن في ذهب الأصيل ووجههאקבלן פי ד׳הב אלאציל ווג׳ההملئ الغلائل لؤلؤاً وفريداמלא אלע׳לאאל לולוא ופרידאحوت الجمال فلو ذهبت تزيدها فيחות אלג׳מאל פלו ד׳הבת תזידהא פיالوهم حسناً ما استطعت مزيداאלוהם חסנא מא אסתטעת מזידאلو مر بالولدان طيف جمالها في الحلمלו מר באלולדאן טיף ג׳מאלהא פי אלחלםفي الحلم راحوا ركعاً وسجوداפי אלחלם ראחוא רכעא וסג׳ודאلأشهى من العود المرنم منطقا ًלאשהא מן אלעוד אלמרנם מנטקא وألذ من أوتاره تغريداואלד׳ מן אותארה תע׳רידאيا مصر أشبال العرين ترعرعتיא מצר אשבאל אלערין תרערעתومشت إليكي من القيود اسوداומשת אליכי מן אלקיוד אסודאقبلت جهودهم البلاد وقبلتקבלת ג׳הודהם אלבלאד וקבלתغاراً على جبهاتهم معقوداע׳ארא עלא ג׳בהאתהם מעקודאخرجوا فما مدوا حناجرهم ولاח׳רג׳וא פמא מדוא חנאג׳רהם ולאمنوا على أوطانهم مجهوداמנוא עלא אוטאנהם מג׳הודאجادوا بأيام الشباب وأوشكواג׳אדוא באיאם אלשבאב ואושכואيتجاوزون إلى الحياة الجوداיתג׳אוזון אלא אלחיאה אלג׳ודאطلبوا الجلاء على الجهاد مثوبةטלבוא אלג׳לאא עלא אלג׳האד מת׳ובהلم يطلبوا أجر الجهاد جريداלם יטלבוא אג׳ר אלג׳האד ג׳רידאوالله ما دون الجلاء ويومهואללה מא דון אלג׳לאא ויומהيوم تسميه الكنانة عيداיום תסמיה אלכנאנה עידאيا فتية النيل الحبيب خذوا المدىיא פתיה אלניל אלחביב ח׳ד׳וא אלמדאواستأنفوا نفس الجهاد مزيداואסתאנפוא נפס אלג׳האד מזידאوابنوا على أسس الزمان وروحهואבנוא עלא אסס אלזמאן ורוחהركن الحضارة بازخاً وشديداרכן אלחצ׳ארה באזח׳א ושדידאوجه الكنانة ليس يغضب ربكمוג׳ה אלכנאנה ליס יע׳צ׳ב רבכםأن تجعلوه بينكم معبوداאן תג׳עלוה בינכם מעבודאإن الذي قسم البلاد حباكمאן אלד׳י קסם אלבלאד חבאכםبلد كأوتار النجوم مديداבלד כאותאר אלנג׳ום מדידא