حكايتي مع الزمان

كان دا كانכאן דא כאןكان اسمه حبيبىכאן אסמה חביביكان ده كانכאן דה כאןكان يوم من نصيبىכאן יום מן נציביضحيت بعمرى معاه مشوارצ׳חית בעמרי מעאה משוארمشوار اسمه الحياهמשואר אסמה אלחיאהو كانו כאןاناאנאانا اللى بينكم هناאנא אללי בינכם הנאرضيت بالعذاب لحد ما قلبى دابרצ׳ית באלעד׳אב לחד מא קלבי דאבولا دوقت يوم هناולא דוקת יום הנאو أنا يا ما اتحملت أناו אנא יא מא אתחמלת אנאقاسيت ولا اشتكيتקאסית ולא אשתכיתولا جيت فى يوم بكيتולא ג׳ית פי יום בכיתمنه لكم هنا أناמנה לכם הנא אנאلا عتاب ها يشفى جراح ولا هيجيب اللى راحלא עתאב הא ישפי ג׳ראח ולא היג׳יב אללי ראחدى حكايتى مع الزمانדי חכאיתי מע אלזמאןالزمان الزمان حكايتى مع الزمانאלזמאן אלזמאן חכאיתי מע אלזמאןرسم لى علا السما جنه فيها الهناרסם לי עלא אלסמא ג׳נה פיהא אלהנאو قال ها نعيش هناו קאל הא נעיש הנאقلت احلوت سنينىקלת אחלות סניניو بنا لى فى الخيالו בנא לי פי אלח׳יאלقصور من الآمال و قال ما فيش محالקצור מן אלאמאל ו קאל מא פיש מחאלنمت و غمضت عينيנמת ו ע׳מצ׳ת עיניو مرت الأيام و صحيت من الأحلامו מרת אלאיאם ו צחית מן אלאחלאםما لقيتش غير آلام و عذابى مستنينىמא לקיתש ע׳יר אלאם ו עד׳אבי מסתניניو أناו אנאأنا اللى بينكم هنا مش عارفه رايحه فينאנא אללי בינכם הנא מש עארפה ראיחה פיןولا فاكره جايه منينולא פאכרה ג׳איה מניןجابنى الطريق هنا اناג׳אבני אלטריק הנא אנאو اناו אנאياما تحملت اناיאמא תחמלת אנאدموع ما تنتهيش و آلام ما تتنسيشדמוע מא תנתהיש ו אלאם מא תתנסישلو فات مليون سنهלו פאת מליון סנהأناאנאلا عتاب ها يشفى جراح ولا هيجيب اللى راحלא עתאב הא ישפי ג׳ראח ולא היג׳יב אללי ראחدى حكايتى مع الزمانדי חכאיתי מע אלזמאן