مجنون ليلى (أوبريت)

قيس :ليلىקיס :לילאابو ليلى: من الهاتف ُ الداعي؟ أقيسَ أرىאבו לילא: מן אלהאתף אלדאעי؟ אקיס ארא

ماذا وقوفُك و الفتيانُ قد سارواמאד׳א וקופכּ ו אלפתיאן קד סארוא

قيس: ما كنتُ يا عمُ فيهمקיס: מא כנת יא עם פיהםابو ليلى: أين كنت إذن؟אבו לילא: אין כנת אד׳ן؟قيس: فى الدار حتى خلت من نارنا الدارקיס: פי אלדאר חתא ח׳לת מן נארנא אלדאר

ما كان من حطبٍ جزلى بساحتناמא כאן מן חטב ג׳זלי בסאחתנא

أودى الرياح به والضيفُ والجارُאודא אלריאח בה ואלצ׳יף ואלג׳אר

ابو ليلى: انتظر قيس، ليلىאבו לילא: אנתט׳ר קיס, לילאليلى: ما وراء أبى؟לילא: מא וראא אבי؟

ابو ليلى: هذا ابنُ عمِك ما فى بيتِهم نارُאבו לילא: הד׳א אבן עמכּ מא פי ביתהם נאר

ليلى: قيس ابن عمي عندنا يا مرحبا يا مرحباלילא: קיס אבן עמי ענדנא יא מרחבא יא מרחבאقيس: مُتِعتِ ليلى بالحياة و وصلت الأربَקיס: מתעת לילא באלחיאה ו וצלת אלארבليلى: عفراءלילא: עפראאعفراء: مولاتىעפראא: מולאתיليلى: تعالي نقضي حقا واجباלילא: תעאלי נקצ׳י חקא ואג׳בא

خذي وعاء و املئيه لابن عمي حطباח׳ד׳י ועאא ו אמלאיה לאבן עמי חטבא

قيس: بالروح ليلى قضت لي حاجة عرضتקיס: באלרוח לילא קצ׳ת לי חאג׳ה ערצ׳ת

ما ضرْهَا لو قضت للقلبِ حاجاتِמא צ׳רהא לו קצ׳ת ללקלב חאג׳את

كم جئتُ ليلى بأسبابٍ ملفقةٍכם ג׳את לילא באסבאב מלפקה

ما كان اكتر أسبابي و علاتيמא כאן אכתר אסבאבי ו עלאתי

ليلى: قيسלילא: קיסقيس: ليلى بجانبي كلُ شىءٍ إذن حضرקיס: לילא בג׳אנבי כל שאא אד׳ן חצ׳רليلى: جمعتنا فأحسنت ساعة تَفضل العمرלילא: ג׳מעתנא פאחסנת סאעה תפצ׳ל אלעמרقيس: أتجدين؟קיס: אתג׳דין؟ليلى: ما فؤادى حديدٌ ولا حجرלילא: מא פואדי חדיד ולא חג׳ר

لك قلب فَسله يا قيس ينبئكَ بالخبرלכּ קלב פסלה יא קיס ינבאכּ באלח׳בר

قد تحمّلتُ فى الهوى فوقَ ما يحملُ البشرקד תחמלת פי אלהוא פוק מא יחמל אלבשר

قيس: لستُ ليلاىَ داريا كيف أشكو و أنفجرקיס: לסת לילאי דאריא כיף אשכו ו אנפג׳ר

أشرح الشوقَ كله أم من الشوقِ أختصرאשרח אלשוק כלה אם מן אלשוק אח׳תצר

ليلى: نبئنى قيس ما الذي لك فى البيدِ من وطرלילא: נבאני קיס מא אלד׳י לכּ פי אלביד מן וטר

لك فيها قصائدٌ جاوزتَها الى الحضرלכּ פיהא קצאאד ג׳אוזתהא אלא אלחצ׳ר

أترى قد سلوتَنا و عشقتَ المها الأُخرאתרא קד סלותנא ו עשקת אלמהא אלאח׳ר

قيس: غرتِ ليلى من المها والمها منك لم تغرקיס: ע׳רת לילא מן אלמהא ואלמהא מנכּ לם תע׳ר

لست كالغيدِ لا.. ولا قمرَ البيدِ كالقمرלסת כאלע׳יד לא.. ולא קמר אלביד כאלקמר

النار تكاد توصل إلى كم قيسאלנאר תכאד תוצל אלא כם קיס

ليلى؛ ويح عينى ما أرىלילא؛ ויח עיני מא אראقيس: ليلىקיס: לילאليلى: خذ الحذرלילא: ח׳ד׳ אלחד׳רقيس: ربَّ فجر سألته هل تنفستِ فى السَحرקיס: רב פג׳ר סאלתה הל תנפסת פי אלסחר

و رياحي حسبتُها جررت ذيلَك العطرו ריאחי חסבתהא ג׳ררת ד׳ילכּ אלעטר

و غزالي جفونه سرقت عينك الحورו ע׳זאלי ג׳פונה סרקת עינכּ אלחור

ابو ليلى: امض قيس امض جئت تطلبُ ناراאבו לילא: אמץ׳ קיס אמץ׳ ג׳את תטלב נארא

أم ترى جئت تشعلُ البيتَ ناراאם תרא ג׳את תשעל אלבית נארא

قيس: سجى الليل حتى هاج لى الشعر و الهوى وما البيدُ الا الليلُ والشعرُ و الحبُקיס: סג׳א אלליל חתא האג׳ לי אלשער ו אלהוא ומא אלביד אלא אלליל ואלשער ו אלחב

ملأتَ سماءَ البيد عشق و أرضَها وحُمّلتُ وحدي ذلك العشق يا ربُמלאת סמאא אלביד עשק ו ארצ׳הא וחמלת וחדי ד׳לכּ אלעשק יא רב

ألمّ على أبيات ليلى بي الهوى وما غيرَ أبياتي دليل ولا ركبُאלם עלא אביאת לילא בי אלהוא ומא ע׳יר אביאתי דליל ולא רכב

و باتت خيامي خطوةً من خيامها فلم يشفن منها جوار ولا قربُו באתת ח׳יאמי ח׳טוה מן ח׳יאמהא פלם ישפן מנהא ג׳ואר ולא קרב

اذا طافَ قلبى حولها جُنَ شوقُه كذلك يطفى الغُلَةَ المنهلُ العذبُאד׳א טאף קלבי חולהא ג׳ן שוקה כד׳לכּ יטפי אלע׳לה אלמנהל אלעד׳ב

يحنُ اذا شطَّت و يصبو اذا دنت، فيا ويح قلبي كم يحنُ وكم يصبو !יחן אד׳א שטת ו יצבו אד׳א דנת, פיא ויח קלבי כם יחן וכם יצבו !