النهر الخالد (مسافر زاده الخيال)

مسافرٌ زاده الخيالُמסאפר זאדה אלח׳יאלوالسحر والعِطر والظِلالُואלסחר ואלעטר ואלט׳לאל

ظمآن والكأس فى يديهט׳מאן ואלכאס פי ידיהوالحب والفن والجمالُואלחב ואלפן ואלג׳מאל

شابت على أرضه اللياليשאבת עלא ארצ׳ה אלליאליوضيعت عمرها الجبالُוצ׳יעת עמרהא אלג׳באל

ولم يزل ينشدُ الديارَולם יזל ינשד אלדיארويسأل الليل والنهارَויסאל אלליל ואלנהאר

والناس فى حبه سُكارىואלנאס פי חבה סכאראهاموا على شطِّه الرحيبِהאמוא עלא שטה אלרחיב

آهٍ على سِرّك الرهيبِאה עלא סרכּ אלרהיבومَوجِك التائِه الغريبِומוג׳כּ אלתאאה אלע׳ריב

يا نِيلُ يا ساحر الغيوبיא ניל יא סאחר אלע׳יוב

يا واهب الخلدِ للزمانِיא ואהב אלח׳לד ללזמאןيا ساقي الحبِ والأغانيיא סאקי אלחב ואלאע׳אני

هات اسقني واسقني ودعنيהאת אסקני ואסקני ודעניأهيـم كالطير فى الجنانِאהים כאלטיר פי אלג׳נאן

يا ليتني موجة فأحكيיא ליתני מוג׳ה פאחכיإلى لياليكَ ما شجانيאלא ליאליכּ מא שג׳אני

وأغتدي للرياحِ جاراואע׳תדי ללריאח ג׳אראوأسكب النور للحيارىואסכב אלנור ללחיארא

فإن كواني الهوى وطارَפאן כואני אלהוא וטארكانت رياح الدُجَى طبيبِيכאנת ריאח אלדג׳א טביבי

آهٍ على سرك الرهيبِאה עלא סרכּ אלרהיבوموجك التائه الغريبِומוג׳כּ אלתאאה אלע׳ריב

يا نِيلُ يا ساحر الغيوبיא ניל יא סאחר אלע׳יוב

سَمِعت فى شطّك الجميلِסמעת פי שטכּ אלג׳מילما قالت الريحُ للنخيلِמא קאלת אלריח ללנח׳יל

يُسَبِّح الطَيرُ أم يُغَنّيיסבח אלטיר אם יע׳ניويشرح الحُبَ للخميلِ؟וישרח אלחב ללח׳מיל؟

وأغْصُنٌ تلك ام صباياואע׳צן תלכּ אם צבאיאشَرِبْنَ من خَمرة الأصيلِ؟שרבן מן ח׳מרה אלאציל؟

وزورقٌ بالحنين سارَاוזורק באלחנין סאראام هذه فرحة العذارى؟אם הד׳ה פרחה אלעד׳ארא؟

تَجري وتُجري هــواك نارَاתג׳רי ותג׳רי הואכּ נאראحملتُ من سِحرُها نصيبِيחמלת מן סחרהא נציבי

آهٍ على سرك الرهيبِאה עלא סרכּ אלרהיבوموجك التائه الغريبِומוג׳כּ אלתאאה אלע׳ריב

يا نِيلُ يا ساحر الغيوبِיא ניל יא סאחר אלע׳יוב