تِشبُوحتُا لْمُرْيُا

ܬܶܫܒܽܘܚܬܳܐ ܠܡܳܪܝܳܐتِشبُوحتُا لْمُرْيُاתשבוחתא למריאألمجدُ للربّאלמג׳ד ללרב

ܒܰܙܩܺܝܦܳܐ ܐܰܫ̣ܠܶܡ ܢܰܦܫܶܗ ܒܰܪ ܐܰܠܳܗܳܐبَزقيفُا أَشْلِم نَفْشِه بَرَالُهُاבזקיפא אשלם נפשה בראלהאعلى الصليبِ ابنُ الله أسلمَ نفسَهעלא אלצליב אבן אללה אסלם נפסה

ܘܝܰܗ̱ܒ̣ ܪܽܘܚܶܗ ܒܺܐܝ̈ܕܰܝ ܐܰܒܽܘܗ̱ܝ ܗܰܘ̇ ܡܳܪܳܐ ܕܥܳܠܡ̈ܐوْيَبْ رُوحِهْ بِيدَيْ أَبُويْ هَوْ مُرُا دْعُلْماויב רוחה בידי אבוי הו מרא דעלמאوسيّدُ العالمين أودعَ روحَهُ بين يدَي أبيهוסיד אלעאלמין אודע רוחה בין ידי אביה

ܘܰܦܩ̣ܰܥܘ ܩܰܒܪ̈ܶܐ ܘܶܐܨܛ̣ܰܪܺܝܘ ܫܽܘ̈ܥܶܐوَفْقَعْ قَبْرِا وِاصْطَرِي شُوْعِاופקע קברא ואצטרי שועאتَشقّقَتِ القبورُ وتَصدّعَتِ الصخورתשקקת אלקבור ותצדעת אלצח׳ור

ܘܶܐܚ̣ܰܕ ܬܶܡܗܳܐ ܠܟܽܠܗܶܝܢ ܒܶܪ̈ܝܳܬܳܐواِحَدْ تِمْهُا لْخُلهِن بِرْيُاتُاואחד תמהא לח׳להן בריאתאوأخذَ الذهلُ كُلَّ البَراياואח׳ד׳ אלד׳הל כל אלבראיא

ܘܰܒܪܽܘܡܚܳܐ ܬܰܪܥ̣ܽܘܗ̇ ܠܕܰܦܢܶܗ ܕܒܳܪܽܘܝܳܐ ܕܟܽܘܠܳܐوَبْرُوْمحُا تَرْعُوهْ لْدَفْنِه دْبُرُويُا دخُولاُ.וברומחא תרעוה לדפנה דברויא דח׳ולא.بالرمحِ طعنُوا جنبَ خالقِ الكلّבאלרמח טענוא ג׳נב ח׳אלק אלכל

ܘܰܪܕܰܘ̣ ܡܶܢܗ̇ ܕܡܳܐ ܘܡܰܝ̈ܳܐ ܚܽܘܣܳܝܳܐ ܠܥܳܠܡܳܐوَرْدَو مِنِه دْمُا وْمَيُا حُوسُيُا لْعُلْمُاורדו מנה דמא ומיא חוסיא לעלמא

ܬܶܫܒܽܘܚܬܳܐ ܠܡܳܪܝܳܐتِشبُوحتُا لْمُرْيُا.תשבוחתא למריא.ألمجدُ للربّאלמג׳ד ללרב

لِعِلْ مِنْ قَيْسِه دَصْلِيبُا حْزُتِه عِيتُا.לעל מן קיסה דצליבא חזתה עיתא.على خشبَةِ الصليبِ رأتِ البيعَةُעלא ח׳שבה אלצליב ראת אלביעה

لْـهَوْشِمْشُـا دْزَدِيقُوتُا دْمَنْهَر لِهْ لْعُلْمُا.להושמשא דזדיקותא דמנהר לה לעלמא.ذاكَ شمسَ البرارَةِ مُنيرَ العالَمד׳אכּ שמס אלברארה מניר אלעאלם

حْزُتْ مَحْوُتِهْ وَسَغي كِريَتْ لُهْ.חזת מחותה וסע׳י כרית לה.رأتْ ضرباتِه فحَزِنَت لَهاראת צ׳רבאתה פחזנת להא

وْصِصِا بِيدَاوْ ولُو كُيْتُا بْدَفْنِه.וצצא בידאו ולו כיתא בדפנה.والمساميرَ في يديهِ والحربَةَ في جنبِهِואלמסאמיר פי ידיה ואלחרבה פי ג׳נבה

قِرْبَتْ صِيدُو وْسِغْدَتْ لِهْ وْهُخَنْ إِمرَتْ لِهْ.קרבת צידו וסע׳דת לה והח׳ן אמרת לה.قَرُبَتْ مِنهُ وسجدَت لهُ وهكذا قالَتْ لَهُקרבת מנה וסג׳דת לה והכד׳א קאלת לה

دِانُـا ويَلدَيْ سُغْدِينْ لُـخْ دْمِطُولُتَان مِيتْ.דאנא וילדי סע׳דין לח׳ דמטולתאן מית.ها أنا وأولادي نسجُدُ لكَ لأنّكَ متَّ لأجلِناהא אנא ואולאדי נסג׳ד לכּ לאנכּ מת לאג׳לנא