شوبحُا لهَوْ قُلُا

ܫܽܘܒܚܳܐ ܠܗܰܘ̇ ܩܳܠܳܐ ܕܰܗ̣ܘܳܐ ܓܽܘܫܡܳܐألمجدُ لذلك الصوتِ الّذي صارَ جسمًاאלמג׳ד לד׳לכּ אלצות אלד׳י צאר ג׳סמאܘܰܠܡܶܠܰܬ ܪܳܡܳܐ ܕܰܗ̣ܘܳܐ ܦܰܓܪܳܐولكلمةِ العليِّ الّذي صارَ جسدًاולכלמה אלעלי אלד׳י צאר ג׳סדאܫܰܡܥܳܝ̈ܗ̱ܝ ܐܳܦ ܐܶܕܢ̈ܶܐ ܚܙܰܝ̈ܳܝܗ̱ܝ ܥܰܝ̈ܢܶܐسمِعَتْه الآذانُ، رأَتْهُ الأعينסמעתה אלאד׳אן، ראתה אלאעיןܡܳܫܳܝ̈ܗ̱ܝ ܐܳܦ ܐܺܝ̈ܕܶܐ ܘܰܐܟ̣ܠܶܗ ܦܽܘܡܳܐلمسَتْهُ الأيدي أيضًا وتناولَهُ الفمלמסתה אלאידי איצ׳א ותנאולה אלפם

ܗܰܕܳܡ̈ܶܐ ܘܪ̈ܶܓܫܶܐ ܗ̣ܰܒܘ ܬܰܘܕܺܝܬܳܐأيّتها الأعضاءُ والحواسّ أدِّي الشكرانאיתהא אלאעצ׳אא ואלחואס אדי אלשכראןܠܗܰܘ̇ ܕܶܐܬ̣ܳܐ ܘܰܐܚ̣ܺܝ ܟܽܠܶܗ ܓܽܘܫܡܳܐللّذي أتى وأحيا كلَّ ذي جسمٍללד׳י אתא ואחיא כל ד׳י ג׳סםܛܥܺܝܢܳܐ ܗ̱ܘܳܬ̣݀ ܡܰܪܝܰܡ ܥܽܘܠܳܐ ܫܰܠܝܳܐكانتْ مريمُ تحمِلُ طفلًا صامتًاכאנת מרים תחמל טפלא צאמתאܟܰܕ ܒܶܗ ܗ̣ܽܘ ܟܣܶܝܢ ܗ̱ܘ̣ܰܘ ܟܽܠ ܠܶܫܳܢܺܝ̈ܢوفيه محتجبةً كانَتْ كلُّ الألسنةופיה מחתג׳בה כאנת כל אלאלסנה

ܛܥܺܝܢ ܗ̱ܘ̣ܳܐ ܠܶܗ ܝܰܘܣܶܦ ܘܰܟܣܶܐ ܗ̱ܘ̣ܳܐ ܒܶܗكانَ يوسفُ يحملُه وفيه محتجبًا كانכאן יוסף יחמלה ופיה מחתג׳בא כאןܟܝܳܢܳܐ ܥܰܬܺܝܩܳܐ ܕܡܶܢ ܟܽܠ ܩܰܫܺܝܫالجوهرُ العتيقُ الأقدمُ من الكلّאלג׳והר אלעתיק אלאקדם מן אלכלܪܡܶܐ ܗ̱ܘ̣ܳܐ ܐܰܝܟ ܫܰܒܪܳܐ ܘܰܟܣܶܐ ܗ̱ܘ̣ܳܐ ܒܶܗكان ملقًى كالطفل وفيه محتجبًا كانכאן מלקא כאלטפל ופיה מחתג׳בא כאןܓܰܙܳܐ ܕܚܶܟ̈ܡܳܬܳܐ ܕܰܠܟܽܠ ܣܳ݀ܦܶܩكنزُ الحِكَم الّذي يكفي الجميعכנז אלחכם אלד׳י יכפי אלג׳מיע