بحبك يا لبنان (يا وطني بحبك)

باحبك يا لبنان يا وطنى باحبكבאחבכּ יא לבנאן יא וטני באחבכּبشمالك بچنوبك بسهلك باحبكבשמאלכּ בצ׳נובכּ בסהלכּ באחבכּتسأل شو بنى و شو اللى ما بنىתסאל שו בני ו שו אללי מא בניباحبك يا لبنان يا وطنىבאחבכּ יא לבנאן יא וטניعندك بدى ابقا و يغيبو الغيابענדכּ בדי אבקא ו יע׳יבו אלע׳יאבاتعذب و اشقا و يا محلا العذابאתעד׳ב ו אשקא ו יא מחלא אלעד׳אבو إذا انتا بتتركنى يا اغلا الأحبابו אד׳א אנתא בתתרכני יא אע׳לא אלאחבאבالدنيى بترجع كدبه و تاج الأرض ترابאלדניי בתרג׳ע כדבה ו תאג׳ אלארץ׳ תראבبفقرك باحبك و بعزك باحبكבפקרכּ באחבכּ ו בעזכּ באחבכּانا قلبى عا يدى لا ينسانى قلبكאנא קלבי עא ידי לא ינסאני קלבכּو السهره عا بابك اغلا من سنىו אלסהרה עא באבכּ אע׳לא מן סנאو باحبك يا لبنان يا وطنىו באחבכּ יא לבנאן יא וטניسألونى شو صاير ببلد العيدסאלוני שו צאיר בבלד אלעידمزروعه ع الداير نار و بواريدמזרועה ע אלדאיר נאר ו בוארידقلت لون بلدنا عم يخلق جديدקלת לון בלדנא עם יח׳לק ג׳דידلبنان الكرامى و الشعب العنيدלבנאן אלכראמי ו אלשעב אלענידكيف ما كنت باحبك بچنونك باحبكכיף מא כנת באחבכּ בצ׳נונכּ באחבכּو اذا نحنا اتفرقنا بيچمعنا حبكו אד׳א נחנא אתפרקנא ביצ׳מענא חבכּو حبه من ترابك بكنوز الدنيىו חבה מן תראבכּ בכנוז אלדנייو باحبك يا لبنان يا وطنىו באחבכּ יא לבנאן יא וטני